وبلاگ ها

ویژگی های فناوری موثر آشکارساز هواپیماهای بدون سرنشین قابل حمل در فضای کم ارتفاع امروزی، آشکارساز هواپیمای بدون سرنشین قابل حمل ابزاری ضروری برای متخصصان امنیتی، تیم های ایمنی عمومی، سازمان دهندگان رویداد و مدیران زیرساخت است. همانطور که پهپادها تکثیر می شوند - هر دو به عنوان ابزار مفید الف

محدودیت‌هایی که در استقرار شناسایی پهپادهای قابل حمل باید در نظر گرفته شود چیست؟ سیستم‌های شناسایی پهپادهای قابل حمل به ابزارهای ضروری برای امنیت فضای هوایی مدرن تبدیل شده‌اند و قابلیت‌های انعطاف‌پذیر و سریعی را ارائه می‌کنند که به سازمان‌ها اجازه می‌دهد تا وسایل نقلیه هوایی بدون سرنشین را شناسایی، ردیابی، شناسایی و نظارت کنند.

در عصری که وسایل نقلیه هوایی بدون سرنشین (که معمولاً به عنوان پهپادها شناخته می‌شوند) به طور فزاینده‌ای در دسترس هستند، متخصصان امنیتی با یک چالش رو به رشد روبرو هستند: چگونه از حریم هوایی در برابر حملات غیرمجاز یا مخرب هواپیماهای بدون سرنشین محافظت کنیم. اینکه آیا

1. فناوری تشخیص با توجه به ویژگی‌های ذاتی پهپادهای «ارتفاع پایین، سرعت آهسته و کوچک» مانند ارتفاع پایین پرواز، سرعت پایین پرواز و سطح مقطع راداری کوچک (RCS)، تشخیص و شناسایی آن‌ها با مشکلات سختی بالا و دقت پایین مواجه است. در حال حاضر،

رادارهای ضد پهپاد عمدتاً برای نظارت دقیق بر فضای هوایی در ارتفاع پایین زیر 1000 متر بالاتر از سطح زمین (AGL) طراحی شده اند. با ادغام ماژول های پردازش سیگنال اختصاصی و آنتن های با بهره بالا، آنها می توانند به طور موثر سیگنال های درهم و برهمی تولید شده توسط اجسام زمینی، اهداف هوایی و انواع مختلف را ضبط کنند.

برای ساخت منطقی یک سیستم دفاعی ضد پهپاد شهری، درک روشنی از ترکیب هسته و ویژگی‌های هدف سیستم‌های پهپاد یک پیش‌نیاز اولیه است. معماری اصلی یک سیستم پهپاد از دو بخش کلیدی تشکیل شده است: اول، پلت فرم سخت افزاری و نرم افزار پشتیبانی از re