در مرحله کنونی، کار دفاع پهپاد در ارتفاع پایین عمدتاً بر ابزارهای فنی اصلی مانند شبکههای تشخیص رادار و حسگر متکی است. با انجام نظارت جامع و شناسایی دقیق عناصر مختلف تهدید در ارتفاع پایین از جمله موانع زمینی و پهپادهای پرنده غیرمجاز، به طور موثر از خطرات ایمنی ناشی از فعالیت های پروازی مربوطه جلوگیری می کند. به عنوان یک فناوری پشتیبانی کلیدی در سیستم دفاعی در ارتفاع پایین، دامنه کاربردی تشخیص رادار به طور گسترده پیوندهای اصلی مانند شناسایی هدف، ارزیابی سطح تهدید و برنامه ریزی استراتژی مقابله را پوشش می دهد. هدف اصلی آن مقاومت دقیق در برابر تهدیدات بالقوه مختلف است که امنیت عمومی را به خطر می اندازد و حریم خصوصی شخصی را نقض می کند و از عملکرد ایمن و پایدار حریم هوایی در ارتفاع پایین اطمینان می دهد. از منظر وضعیت فعلی کاربرد فنی، اصول کاربردی فناوری تشخیص رادار عمدتاً شامل سه جنبه اصلی است: اصل کار رادار اساسی، اصل شناسایی دقیق و موقعیت یابی هدف، و نظارت دینامیکی بلادرنگ و اصل پاسخ سریع. در عملیات دفاعی واقعی، رادارهای اختصاصی ارتفاع پایین به طور فعال سیگنال های الکترومغناطیسی باندهای فرکانسی خاص را مخابره می کنند و سیگنال های پژواک منعکس شده توسط اهداف را با دقت دریافت می کنند. با کمک الگوریتم های تحلیل سیگنال، آنها می توانند فاصله نسبی بین هدف و رادار را به طور دقیق محاسبه کنند. در عین حال، با تکیه بر ویژگی فیزیکی اثر داپلر، آنها می توانند اطلاعات سرعت حرکت شعاعی و آزیموت فضایی هدف را بیشتر به دست آورند. این دادههای کلیدی، پشتیبانی فنی قابل اعتمادی را برای ارزیابی سطح تهدید بعدی و تدوین استراتژیهای مقابلهای هدفمند ارائه میکنند، در نتیجه به طور پیوسته به هدف اصلی دفاع پهپاد در ارتفاع پایین دست مییابند. با تکیه بر انواع فنی مختلف مانند رادار تک پالس، رادار اسکن مخروطی و رادار اسکن مخروطی پنهان، سیستم تشخیص رادار می تواند به طور انعطاف پذیری با نیازهای دفاعی سناریوهای کاربردی مختلف مانند فضای شهری، محیط اطراف فرودگاه و مکان های مهم سازگار شود. در همین حال، پارامترهای کلیدی مانند طول موج سیگنال، ویژگیهای فرکانس و تغییرات دامنه جمعآوریشده در حین شناسایی رادار میتوانند موقعیتیابی دقیق و شناسایی ویژگیهای انواع مختلف اهداف مانند پهپاد و موانع ثابت را از طریق الگوریتمهای تطبیق ویژگیها محقق کنند. در این مرحله، سامانههای پدافندی در ارتفاع پایین که بر اساس فناوری تشخیص راداری ساخته میشوند، معمولاً دارای قابلیتهای واکنش سریع عالی هستند که میتوانند در کوتاهمدت ضبط مسیرهای پرواز پهپاد در ارتفاع پایین، شناسایی تهدیدات احتمالی و ارزیابی سطح تهدید را تکمیل کنند و مبنای مرجع محکمی برای سطح تصمیمگیری دفاعی برای تدوین استراتژیهای دفاعی علمی و منطقی فراهم کنند.
در کاربرد عملی سیستم دفاعی پهپاد در ارتفاع پایین، فناوری تشخیص رادار به دلیل ویژگیهای فنی منحصربهفرد، مزایای قابل توجهی را نشان میدهد که میتوان آن را به طور خاص در سه جنبه اصلی زیر خلاصه کرد: اول، عملکرد برجسته در زمان واقعی. فناوری تشخیص رادار قابلیت عملیات مداوم در تمام شرایط آب و هوایی را دارد. سیگنال های الکترومغناطیسی که استفاده می کند حداقل توسط محیط طبیعی تداخل دارند و می توانند به طور پایدار با شرایط مختلف آب و هوایی پیچیده مانند روز، شب، باران شدید، مه و طوفان های شن سازگار شوند. این به طور مداوم پشتیبانی از داده های هدف در زمان واقعی و پیوسته را برای کارهای دفاعی پهپاد در ارتفاع پایین فراهم می کند و از کارایی ادراک پویا سیستم دفاعی اطمینان می دهد. دوم، دقت موقعیت یابی دقیق و قابل اعتماد. در عمل تشخیص رادار، اتخاذ راه حل های فنی پیشرفته مانند آنتن های آرایه فازی و رادار دیافراگم مصنوعی (SAR) می تواند دقت موقعیت مکانی اهداف را تا حد زیادی بهبود بخشد. بر این اساس، همراه با فنآوریهای کمکی مانند اسکن لیزری با فرکانس بالا و مدلسازی سهبعدی، میتواند به طور پایدار به دقت اندازهگیری در سطح سانتیمتر در سناریوهای کاربردی مختلف مانند فضای پیچیده شهری و مناطق آزادسازی فرودگاه دست یابد، و پشتیبانی فنی قوی برای اقدامات متقابل دقیق ارائه دهد. سوم، مزیت غیر تماسی قابل توجه. آشکارسازی رادار اساساً یک فناوری اندازه گیری غیر تماسی است که می تواند کل فرآیند تشخیص را بدون تماس فیزیکی مستقیم با هدف شناسایی شده تکمیل کند. این مشخصه اصلی نه تنها فرآیند تشخیص را ساده می کند و کارایی عملیاتی را بهبود می بخشد، بلکه تداخل فرآیند شناسایی در حالت پرواز هدف را نیز تا حد زیادی کاهش می دهد و به طور موثر از از دست رفتن تجهیزات و خطرات ایمنی احتمالی که ممکن است از تشخیص تماس ناشی شود جلوگیری کند.
